คงทำได้แค่นี้
posted on 06 Sep 2009 15:51 by iamommบางครั้งกับใครบางคน
ก็ไม่สามารถบอกได้หรอกว่า
ทำไมเราถึงต้องแคร์เค้ามากมายขนาดนี้
สำหรับฉัน การทีเรารู้จักกันมันไม่น่าจะเป็นไปได้
เส้นขนานที่เราเดินระหว่างกันไม่น่าจะบรรจบกัน
แล้ววันหนึ่ง ไม่คาดฝัน
เรามารู้จักกันจนได้...ไม่น่าเชื่อ
จะเป็นความบังเอิญหรือไม่บังเอิญก็แล้วแต่
แต่...ฉันรู้สึกผูกพันกับคุณเหลือเกิน อย่างไม่น่าเชื่อ
ฉันอาจจะรู้สึกไปฝ่ายเดียว ก็ไม่เป็นไร
กับสิ่งที่คุณมอบให้ขนาดนี้มันก็ดีมากมาย
คุณรู้ไหม...คุณเป็นคนที่ฉันไม่น่าจะรู้จักได้เลย
คุณไกลเกินเอื้อม คุณไกลมากจนฉันเคยรู้สึกว่า
เส้นของเรามันไม่น่าจะบรรจบกันได้
แล้ว กับการที่เรารู้จักกันนั้น ฉันก็ยังเจียมตัวเสมอมา
ฉันรู้...คุณต้องเป็นกลางในทุกๆด้าน
เพราะคุณ...เป็นคุณแบบนี้ไง เพราะคุณอยู่สูงจัง
แต่ฉันก็ยังดีใจ ที่เราได้มาพบกัน
ฉันไม่ได้อยากได้อะไรจากคุณเลย
เท่าที่ฉันได้รับ ก็พอแล้ว
แค่ความรู้สึกที่บอกว่า ฉันผูกพันกับคุณ
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ และอยากแค่ห่วงใย ใส่ใจ
ไม่ได้อยากได้อะไรมากมายกลับมา
เพราะ ทุกสิ่งที่คุณให้กันมันก็มากมาย
เกินกว่าที่ฉันคิดว่า จะได้รับแล้ว...
เต็มใจที่จะทำให้ เต็มใจที่จะช่วยเหลือ
นั่นคือสิ่งที่อยากจะบอก...
ถ้าเป็นไปได้ ก็ดูแลกันไปจนนานที่สุดเท่าที่เวลาจะเอื้อให้
ฉันเต็มใจ...
แต่หากวันนี้ มีบางสิ่งที่ทำให้คุณคิดมาก
ฉันขอโทษ...แม้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
แต่อยากจะบอกว่า สำหรับพวกคุณแล้ว
คุณเป็น พระอาทิตย์และพระจันทร์
ที่คอยเป็นแสงนำทางให้ดาวดวงเล็กๆอย่างฉัน
ได้มีกำลังทีจะ คลำทางต่อไปข้างหน้า
หากกว่าดาวดวงใหญ่สองดวงเมินกลับไป
ไม่ส่องแสงนำทางให้ดาวดวงเล็กๆอย่างฉัน ณ วันหนึ่ง
มันคงจะริบหรี่ ลงไปเรื่อยๆ...
แต่คงไม่เป็นไร...
เพราะยังไงๆ ความห่างไกล ก็ไม่ได้ทำให้ฉัน
ลดความห่วงใย ใส่ใจคุณไปได้
เพียงแต่ ทำได้แค่ส่งความรู้สึกไปก็เท่านั้น
หวังไว้ว่าสักวันหนึ่ง...
คุณคงเข้าใจ...หวังว่าสักวันหนึ่ง
ความจริงใจที่ฉันมีให้กับพวกคุณ
คงจะทำให้พวกคุณเห็นมัน...
หวังให้ความจริงมันพิสูจน์ตัวเอง
ว่าฉันไม่เคยสักนิด แม้แต่จะคิดในมุมร้ายกับคุณ
ไม่ว่าคุณจะไปฟังอะไร แบบไหนมาก็ตาม
หวังว่าสักวันหนึ่ง ความจริงจะบอกทุกอย่างเอง
ฉันคงทำได้แค่นี้...อยู่ตรงที่เดิมแบบนี้ แค่นั้นจริงๆ
เพราะเป็นพวกคุณใช่ไหม
ฉันถึงอดทนกับอะไรๆ ได้มากขนาดนี้
ฉันไม่ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองหรืออะไร
เพียงแค่ฉันเต็มใจที่จะทำให้...ก็เท่านั้นเอง
เป็นห่วงเสมอ...ตลอดไป